روزی دختر ساده ای بود که به امتداد هیچ جاده ای فکر نمی کرد

اما امروز همون دختر ساده که که چمدون و راهشو گم کرده

مجبوره به امتداد جاده ها فکر کنه

به امتداد خودش

دیشب یه غریبه  رو خواب دیدم که بهم می گفت

وقتی به امتداد خودت رسیدی

از درختا کمک بخواه

تا سرنوشت رهگذرایی رو واست بگن که از این جاده گذشتن

شمع بود ،

من بودم و غم ...

شب رفت ،

شمع سوخت ،

من موندم و غم ...

شاید اشتباهه اما عاشقا دروغ میگن

ادمهای با وفا و مهربون دروغ میگن

اونا که میگن تا همیشه دیوونتم

بزار بی پرده بگم دروغ میگن

اونا که فدات بشم تکیه کلامشون شده

به تمام اسمون به خدا دروغ میگن

اونا که میان به این بهونه ها

که اومدن از شهر قشنگ قصه ها دروغ میگن

اونا که با قسم و ایه می خوان بگن

تا قیامت نمی شن ازت جدا  دروغ میگن

واگرامشب روان من

درخواب آرامش خودرابیابد

ودرفراموشی ونسیان غرق شود

ودرصبح بیداری

چونان گلی نوشکفته بازشود

من باردیگربه خدامیرسم و از نومتولد می شوم...

گمان می‌كرد تبعید مثل هر سفر دیگری‌ست كه از میانه‌ی راه هوای بازگشت قفس سینه را تنگ می‌كند و دقیقه‌ها به شمارش می‌افتند. نمی‌دانست اینجا زمان در توقفی ابدی‌ست. می چرخد اما نه برای او. نمی‌دانست كه زمان می‌ایستد و نمی‌فهمد كه ایستاده؛ تا روزی كه یكی سر راهش سبز شود كه وصلش بیش از هر چیز، بله بیش از هر چیز، طراوت و جوانی می‌خواهد. و حالا... فلیسیا به چه چیز او دل‌خوش باشد؟ اتاق زیر شیروانی‌اش؟ شغل درخشانش؟ درآمد سرشارش؟ آخرین تیر تركشی كه به سنگ خورده بود؟ «چشمت كور! تو هیچ وقت آدم نمی شوی! حالا باید این عشق بی فرجام را از سر به در كنی!» این را گفت و پله‌های هفت طبقه را در چرخشی سرگیجه آور چنان فرود آمد كه گویی به اعماق چاهی ظلمانی فروغلتید...

من راه ميرفتم
و آسمان صدا ميزد
انگار آن هم
مانند من
كسي را فرياد ميزد
باران باريد
و من بين شاخه هاي درختان
گم شدم
و ديگر هيچ كس
مرا نديد....

 I miss you

She whispers

She crYs

I'm here

no matter what she wants

All she does make no sense

The illegal, Criminal offence

And

I'm so far,far awaY of her

She's ME!

but I don't care.

I'm here, no matter where

She needs ME

but I'm not there

آنچه باختم بيش از هويت بود
حاشيه نميروم
اينجا پايان داستان من
به ابتذال كشيده شده...

می ترسم، مضطربم
و با آن که می ترسم و مضطربم
باز با تو تا آخر دنیا هستم
می آیم کنار گفتگویی ساده
تمام رویاهایت را بیدار می کنم
و آهسته زیر لب می گویم
برایت آب آورده ام، تشنه نیستی؟
فردا به احتمال قوی باران خواهد آمد.
تو پیش بینی کرده بودی که باد نمی آید
با این همه دیروز
پی صدایی ساده که گفته بود بیا، رفتم!
تمام راز سفر فقط خواب یک ستاره بود

خسته ام ....
می آیی همسفرم شوی؟

برایت خواندم حرف به حرف...
دلدادگی را...
و دلداده شدم...
آموختم از تو جدایی را...
حرف به حرف...
و...

……

…………..
رفتی !!

میان جنگلهای ناگوال
پیرمردی خوش سر
زیر درخت انجیر
می اندیشد به شعری جدید
شعری برای شعر
شعری برای زیستن
و من
فارغ از فانوسهای شبانه مردم شهر
در تنگنای این دره
- که میگویند هزار قربانی داده است -
می اندیشم به
شعری برای کشته شدن
شعری برای مرگ...

I never let you know me
I never let you touch me
I never let you feel me
I want to keep you waiting
I want to make you thirsty
But the way you looking at me
?Make me a loser,can you see

Make me free of this love
I can't made up my damn mind

Look at the distance between us
♫The way we love each other is truly false♫

I thought love was only true in fairy tales
Meant for someone else but not 4 me
Love was out to get me
that's the way it seemed
disappointment hunted all my dreams
& then I saw his face
Now I'm a believer & not a trace of a doubt in my mind

بي راهه رفته بودم

آن شب!

دستم را گرفته بود و ميكشيد

زين بعد همه عمرم را

بي راهه خواهم رفت

"حسين پناهي"

همه هستی من آیه تاریکی است

من در این آیه تو را آه کشیدم .

من در پی سایه هایی می دوم

که در هجوم ابرها مرده اند

و تو ای آفتاب مریض

در زوال من سهیمی.

شبی غمگین شبی بارانی و سرد

مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت تنهایی غریب است

مرا چشم انتظار کوجه ها کرد

به من می گفت تنهایی غریب است

ببین با غربتش با من چه ها کرد

تمام هستی ام بود و نبودش

که در قلبم چه اشوبی به پا کرد

و او هرگز شکستم را نفهمید

اگر چه دنیا صدا کرد.......

روزی به دوستانم گفتم شیشه ها دل دارند

همه برای من خندیدند

ولی من با چشمان خودم دیدم

وقتی یک صبح سرد زمستانی

بر روی یک شیشه بخار گرفته

نوشتم من تنهایم

برام گریه کرد!!!!!

از بين همه آدمهايي كه مي ايند و ميروند

از بين آنها كه ميگويند دوستت دارند

و آنها كه دستت را ميفشارند

انگشت شمارند

كساني كه عشق ميورزند

بي منت

بي چشمداشت!

آشناي هميشگي من به سادگي آمدن پاييز رنگ باخت
من اين روزها كه مي گذرد همه چيز را از دست مي دهم حتي خودم را...
-------
هميشه از پوچي گفتم
به پوچي نرسيدم
حالا كه پوچي تو را مي بينم
از خودم مي ترسم.

خدا از دور نگاه مي كند
من از نزديك احساس مي كنم
------------------------
STILL give me Sth to BELIEVE in

اي نسيم رهگذربه ما بگو
اين جوانه هاي باغ زندگي
اين شكوفه هاي عشق
از سموم وحشي كدام شوره زار
رفته رفته خار مي شوند؟
اين كبوتران برج دوستي
از غبار جادوي كدام كهكشان
گرگ هاي هار مي شوند؟

فريدون مشيري